صفحه خانگی arrow ازدواج arrow آیین همسرداری arrow آیا رابطه خوبی دارید یا نه؟

آیا رابطه خوبی دارید یا نه؟

پرتال باد و مه بخش کلوب ازدواج و عشق قسمت آیین همسرداری- آیا رابطه خوبی دارید یا نه؟


آیین همسرداری-آیا رابطه خوبی دارید یا نه؟

کیفیت رابطه را بطور کلی میزان رضایت فرد از رابطه و اینکه دو طرف چگونه با هم تعامل دارند، تعریف می کنند. کم شمارند افرادی که از دغدغه رابطه بدور یا فارغ باشند. داشتن یک رابطه عاشقانه مطلوب در کنار پول و شغل مهمترین دغدغه زندگی است.

کیفیت رابطه را بطور کلی میزان رضایت فرد از رابطه و اینکه دو طرف چگونه با هم تعامل دارند، تعریف می کنند. کم شمارند افرادی که از دغدغه رابطه بدور یا فارغ باشند. داشتن یک رابطه عاشقانه مطلوب در کنار پول و شغل مهمترین دغدغه زندگی است.

با یک رابطه باکیفیت می شود تا حدی غم نان و شغل کم پاداش را تاب آورد، اما حتی جیب پر پول و کار مطلوب نمی تواند کیفیت زندگی کسی را که در رابطه ای بی کیفیت گرفتار شده بهتر کنند.

اما گاهی آنقدر که خود برقراری رابطه ذهن افراد را اشغال می کند به کیفیت رابطه توجه کافی نمی شود: اینکه یک زوج چگونه با یکدیگر تعامل دارند، در مواقع اختلاف چه رفتاری نشان می دهند و رضایت و شادی خود را از زندگی، چگونه در ارتباط با رابطه شان تعریف می کنند.

پیش از این گفته می شد نفس ازدواج باعث سلامت و سعادت فرد می شود، اما تحقیقات جدید نشان می دهند که صرف رابطه کافی نیست، بلکه رابطه باکیفیت است که بر سلامت و سعادت فرد تاثیر مثبت می گذارد.

با این حال سوالی که برای همه مطرح می شود این است که آیا رابطه خوبی دارند یا نه، با تمام بالا و پایین ها و خوب و بدها، معیار کیفیت رابطه چیست؟

رابطه سالم بر چهار «الف» استوار است: ارتباط، احترام، اشتراک، اعتماد

اخیرا یک موسسه غیرانتفاعی در بریتانیا که بطور تخصصی در مورد رابطه زوج ها کار می کند، تحقیقاتی را که در سالهای اخیر در این زمینه انجام شده بررسی و سعی کرده شواهد موجود را در زمینه «کیفیت رابطه» گردآوری کند.

نویسندگان این گزارش می نویسند: «کیفیت رابطه جزو اصطلاحات متداول در زندگی روزمره نیست و حتی ممکن است با این اصطلاح چندان آشنا نباشیم، اما کیفیت رابطه اساس زندگی روزمره ماست.»

با این حال به نظر می رسد که «آگاهی از اهمیت یک رابطه خوب رو به افزایش است» و کیفیت رابطه «معیار خوبی است برای سلامت جامعه.»

کیفیت رابطه و زمان
بررسی ها نشان می دهدکه وقتی رابطه ای با کیفیت بالا شروع شود شانس دوام بیشتری دارد و احتمال اینکه در درازمدت رضایت بخش باشد بیشتر است؛ اما رابطه ای که با کیفیت پایین شروع شود، ممکن است بسرعت رو به فروپاشی برود.
بنابراین کیفیت رابطه با دوام و ثبات آن رابطه مستقیم دارد.

تحقیقات نشان می دهند که بطور کلی کیفیت رابطه به مرور زمان افت می کند، اما نکته مهم سرعت و شدت این افت کیفی است.

بعضی تحقیقات نشان می دهدکه زوال رابطه امری تدریجی است، اما برخی مطالعات دیگر حاکی از این است که بعد از ده سال، رابطه بسرعت کیفیت خود را از دست می دهد.

تاثیر کیفیت رابطه بر کودکان
کیفیت رابطه زوج ها تاثیر مستقیم بر رفتار کودکان دارد، فارغ از اینکه تحصیلات و قومیت والدین چیست یا خود فرزند طلاق هستند یا نه. مشکلات رفتاری کودکان از جمله بیش فعالی و کم تمرکزی به کیفیت رابطه والدین ارتباط دارد.

از این رو اهمیت اینکه رابطه در شروع کیفیت بالایی داشته بیشتر مشخص می شود، رابطه کم کیفیت خیلی سریع تر فاقد کیفیت می شود.

تحقیقات نشان می دهندکه زوج هایی که در چند سال اول رابطه ای بسیار با کیفیت دارند یا دچار افت کیفی نمی شوند یا این افت شدید نیست.

زوج هایی که رابطه را با کیفیت بالا شروع می کنند شانس بیشتری دارند که کیفیت رابطه را بالا نگه دارند اما در مورد آنها که وارد رابطه بی کیفیت می شوند، وضع بر عکس است.

از مهمترین عواملی که در تعیین کیفیت رابطه در شروع آن نقش دارند می توان به سازگاری (قابلیت توافق)، روان رنجوری (Neuroticism)، منفی گرایی، زودخشمی و تندخویی و عزت نفس پایین اشاره کرد.

کیفیت رابطه به سن و پیری هم ارتباط دارد. برخی معتقدند افزایش سن باعث افت مستمر و نسبی کیفیت رابطه می شود.

بدیهی است که هر چه عمر رابطه بیشتر شود طبیعتا سن طرفین رابطه هم بیشتر می شود اما باید عمر رابطه را از روند پیری جدا در نظر گرفت.

معیارهای رابطه باکیفیت
• تعهد: نگاه درازمدت به رابطه، استقامت در برابر مشکلات، تعادل بین نیازهای فردی و مشترک، احساس ما بودن، دوستی، ارزشهای مشترک

• ارتباط سازنده: مثبت و محترمانه، به همراه شوخی و سازگاری

حل اختلاف: درک اینکه بعضی تضادها اجتناب ناپذیرند، عادلانه دعوا کردن، پرهیز از دعوا بر سر موضوعات کم اهمیت، پرهیز مطلق از خشونت (کلامی و رفتاری)

تعامل و وقت گذراندن با یکدیگر: لذت بردن از همراهی با یکدیگر، کیفیت و کمیت هر دو بسیار مهمند.

صمیمت و حمایت عاطفی: صمیمیت جسمانی و بویژه صمیمیت روانی محور اصلی رابطه سالم است. با غلبه بر مشکلات و به مرور زمان این صمیمیت می تواند تقویت شود. دوستی، احترام متقابل و شناخت آنچه دیگری دوست دارد یا ندارد. زوج های خوشبخت عواطف خود را هر روز و به روش های مختلف به هم نشان می دهند.

برای مثال با افزایش سن پختگی و توان کنترل عواطف بیشتر می شود بنابراین بگو و مگو و جر و بحث کم می شود.

اما از طرف دیگر ممکن است آنها که سالیان سال با هم زندگی کرده اند احساس خلاء ارتباطی کنند و علائق مشترکی برایشان باقی نمانده باشد.

عوامل موثر در کیفیت رابطه
مشارکت، حق برابر و نگاه غیر جنسیتی در تصمیم گیری، کیفیت رابطه را بهتر می کند؛ استثنای آن امور خانه و زندگی است. به نظر می رسد افزایش سهم شوهران از کارِ خانه کیفیت رابطه را برای آنها کاهش می دهد در عوض کیفیت رابطه همسرانشان افزایش پیدا می کند.

بطور کلی امور خانه و زندگی یکی از رایج ترین دلایل بگو مگو و اختلاف بین زوج هاست. اختلاف و جر و بحث در مورد کارهای خانه ممکن است نشان دهنده این باشد که یک طرف احساس می کند به حال خود گذاشته شده و حمایت و توجه کافی به او نمی شود.

برخی عوامل بر کیفیت رابطه تاثیر فراوان دارند، از جمله شخصیت افراد، تجربیات گذشته، اتفاقات اضطراب آور زندگی و نحوه ارتباط و تطبیق زوج ها بخصوص در دوران سختی و مشقت.

تحقیقات نشان می دهند باورهای مذهبی در کیفیت رابطه تاثیر مثبت می گذارند بویژه در ارتباط زوج های کم درآمد زمینه خانوادگی هم در کیفیت رابطه نقش مهمی دارد. نحوه ارتباط و تعامل با همسر، در کودکی از والدین آموخته می شود، و این تجربه کودکی، به زندگی بزرگسالی آورده می شود.

باورها و عقاید نیز بر کیفیت رابطه تاثیر می گذارند، بویژه باورهایی که به حق تصمیم گیری و نقش های جنسیتی (زنانه و مردانه) ربط دارند.

اتفاقات اضطراب آور زندگی
از جمله دشواری هایی که به کیفیت رابطه لطمه می زند می توان به تولد فرزند، استرس کاری، مشکلات مالی و بیماری شدید همسر یا فرزند اشاره کرد.

نگرش بالنده به رابطه
تحقیقات نشان می دهند زوج ها را از نظر نگرش، رویکرد و باورها به رابطه به دو دسته می توان تقسیم کرد:

نگرش بالنده:
•این زوج ها برای گفتگو حتی در مورد مسائلی که گفتگو درباره آنها ناراحت کننده است پیشقدم می شوند.
• از تجربیات دشوار گذشته درس می گیرند
• نارضایتی خود را ابراز می کنند
• دعوایشان با هم سازنده است
• رابطه خود را با نزدیکی، وقت گذراندن با هم، استقلال، حمایت از یکدیگر و ارتباط موثر محافظت می کنند.
• انگیزه زیادی برای حفظ رابطه دارند.
• آنها برای بهبود رابطه شان از مشاوران حرفه ای کمک می گیرند.

نگرش غیربالنده:
این زوج ها برای اینکه مجبور به رو در رویی با هم نشوند نیازهایشان را نادیده گرفته و سرکوب می کنند، بنابراین نارضایتی شان از رابطه مستمر شده و اختلاف نظر برطرف نمی شود.

• آنها باور دارند که رابطه را نمی توان بهترکرد و حتی نمی توان یاد گرفت که چگونه آن را بهتر کرد.

• کمک گرفتن از متخصصان را بی فایده و نشانه آن می دانند که حفظ رابطه دیگر ارزشی ندارد.

تحقیقی درباره کیفیت رابطه زوج ها در ۴۵ هزار ازدواج نشان داده است اینکه زن و شوهر چه ویژگی ها و خصلت های شخصی دارند، اینکه در گذر زمان چه حوادثی پیش رویشان قرار می گیرد و اینکه ارتباط زن و شوهر در قبال این سختی ها و دشواری ها چگونه است و چگونه با شرایط کنار می آیند، تعیین کننده کیفیت رابطه هستند.

تردیدی نیست که رویدادهای استرس زا و ناگوار بر کیفیت رابطه تاثیر می گذارند.

از این رو ممکن است زوج هایی که مهارت های انطباقی و ارتباطی چندانی ندارند، چون با موانع بزرگ روبرو نمی شوند، از رابطه شان راضی باشند.

از طرف دیگر ممکن است یک سلسله اتفاقات اضطراب آور بر کیفیت رابطه زوجی که مهارت های انطباقی و ارتباطی بالایی دارند تاثیر بگذارد و رضایت آنها را از رابطه کاهش دهد.

با این حال، نکته مهم، توان انطباق و ارتباط است، اینکه دو طرف چگونه با تفاوت های هم کنار می آیند و رفتار یکدیگر را چگونه تفسیر می کنند.

عدم مدارا در مورد تفاوت ها و نگاه منفی به رفتارهای یکدیگر، به خودی خود می تواند مسبب اتفاقات اضطراب آور باشد، خشونت بیشتری را وارد زندگی کند و به کیفیت رابطه لطمه بزند.

حمایت از یکدیگر عامل مهم دیگری است که می تواند توضیح دهد چرا بعضی روابط موفقند و بعضی نه.

حمایت از همدیگر اعتماد می آورد و کمک می کند تا زوج ها با دیدی مثبت رفتارهای همدیگر را ارزیابی کنند، مثلا می توان یک اظهار نظر فکر نشده را به عوامل کوچک مثل خستگی نسبت داد نه به بدخواهی و تعمد طرف مقابل.

محققان معتقدند این مثبت گرایی، مثل سپری است که زوج ها را از تاثیر منفی رفتارهای غیرحمایتگرانه حفظ می کند و باعث می شود رضایت آنها از رابطه پردوام تر باشد؛ چرا که رفتارهای غیرحمایتگرانه، ممکن است گاهی از زوج هایی سربزند که رابطه با کیفیتی دارند.

تولد فرزند
در میان اتفاقات اضطراب آور زندگی یکی از شایع ترین و مهمترین آنها بچه دار شدن است.

تعامل منفی و مثبت
تعامل منفی زوجها را درگیر سیکل معیوب ارتباطی می کند و احتمال جدایی/طلاق را زیاد. تعامل مثبت زوجها را در کنار یکدیگر نگه می دارد.

تعامل منفی:
• شکایت
• انتقاد
• سرزنش
• بی مسوولیتی

تعامل مثبت:
• موافقت
• خنده
• شوخی
• لبخند

تحقیقاتی که کیفیت رابطه زوجهای بچه دار را با زوجهای بدون بچه یا کیفیت رابطه زوج ها قبل و بعد از بچه دار شدن مقایسه کرده اند به این نتیجه رسیده اند که بچه دار شدن باعث افت کیفیت رابطه می شود.

اما اخیرا یک مطالعه فراتحلیلی نشان داد بین رابطه زوج های دارای فرزند با آنها که فرزند ندارند فرقی وجود ندارد و حتی بعضی زوج ها پس از بچه دار شدن احساس رضایت بیشتری در رابطه شان می کنند.

با این یافته های متناقض می توان گفت که تجربه زوج ها از بچه دار شدن یکسان نیست در مورد بعضی می تواند کیفیت رابطه را بهتر کند و در مورد برخی دیگر به کیفیت رابطه لطمه می زند.

با این حال می توان به این نتیجه رسید که بر خلاف باور رایج، تولد بچه الزاما به کیفیت رابطه کمک نمی کند و تجربه زوج ها از بچه دار شدن ارتباط بسیار با کیفیت رابطه شان دارد. بنابراین پیش از در نظر گرفتن امکانات مادی و رفاهی، مهمترین نکته برای بچه دار شدن این است که زوج ها کیفیت رابطه شان را ارزیابی کنند.

پاسخی که به سوالهای زیر می دهید می تواند به شما کمک کند تا حدی کیفیت رابطه تان را ارزیابی کنید:

• با در نظر گرفتن تمام جوانب، چقدر از رابطه تان احساس رضایت می کنید؟
• آیا شریک زندگی شما به نیازهایتان اهمیت می دهد و از آنها آگاه است؟
• آیا همسر یا نامزدتان به حرف ها و نگرانی های شما گوش می کند و به آنها اهمیت می دهد؟
• آیا حتی وقتی شریک زندگی تان با شما است احساس تنهایی می کنید؟
• ایا رابطه شما پر از خوشی و لذت است؟
• آیا آرزو می کنید در رابطه شما گرما و عاطفه بیشتری بود؟
• آیا نگرانید که شاید در آستانه جدایی/طلاق باشید؟


• اگر دوباره می توانستیدبه گذشته بگردید آیا:
۱. دوباره با همین فرد وارد رابطه می شدید؟
۲. با فرد دیگری وارد رابطه می شدید؟
۳. اصلا از رابطه صرف نظر می کردید؟

در موارد زیر میزان توافق یا اختلاف نظر/ رضایت یا عدم رضایت شما در رابطه با همسر یا نامزدتان چقدر است؟ (کم، متوسط، زیاد)

۱. دخل و خرج و تامین نیازهای مالی
۲. تفریح
۳. ابراز علاقه به یکدیگر
۴. انتخاب دوستان و نحوه رابطه با آنها
۵. رابطه جنسی
۶. پیروی از عرف و سنت (خوب و بد چیست؟ رفتار مناسب کدام است؟)
۷. فلسفه زندگی
۸. ارتباط با خانواده طرف مقابل

منبع:آفتاب


برچسب ها:
کیفیت رابطه زوج ها
.
رابطه سالم
.
نفس ازدواج
.
رابطه ای بی کیفیت
.
کیفیت رابطه
.



مروری برگذشته